میگوییم آن قدیم ها علم بسیار پیشرفته تر از امروز بوده ولی بعدها از بین رفته و اکنون ما داریم راهی را که قبلا رفته شده از نو میرویم!

مثلا در همین شهر سوخته خودمان یک چشم مصنوعی کشف شده (یکی دو سال پیش). یعنی آنها هزاران سال پیش از این آنقدر در پزشکی پیشرفت کرده بودند!

یا مثلا شاعری خراسانی چند صد سال پیبش از این در مورد یکی از خواننده های عصر ما به نام سید حسین موسوی (معروف به حسین  تهی) پیشگویی کرده!

میگویند حسین تهی پس از آنکه دستگیر شد و چند ضربه باتوم (از انواع ساده و برقی) را نوش جان نمود از خود بی خود شد و تصمیم گرفت زین پس با اسم مستعار "نی" خوانندگی کند.

شاعر این واقعه ی حماسی! را چنین به تصویر کشیده است:

صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب        تا شد "تهی" از خویش و "نی" اش نام نهادند!


توضیح نوشت:

همه تان میدانید که اندکی اغراق لازمه ی اشعار حما30 است بنابراین از این که شاعر چند ضربه باتوم را "صد تیغ جفا" عنوان کرده یا بدن خشک و بی طاقت حسین را به چوب تشبیه نموده تعجب ننمایید!


لینک نوشت مربوطه :

http://derazboy.blogfa.com/post-22.aspx